“Het andere verhaal”, Moslims en joden in de Tweede Wereldoorlog

De betekenis van deze expositie voor inwoners in onze stad.

Wat is voor de Amsterdams Joodse gemeenschap de grootste vijand? Nee, dat is niet de Moslim in West, Oost of in Buitenveldert. Dat is niet de Marokkaan om de hoek.

Wat is voor de Moslim in de Baarsjes of in de Diamantbuurt de grootste vijand? Nee, dat is niet de Jood uit de Rivierenbuurt.

Wat is de meest onaangename plek voor Joden in Amsterdam? Nee, dat is niet de Bos en Lommermarkt in West of de halte van lijn 14 op het Javaplein in Oost.

Wat is de meest irritante plek voor Moslims in Amsterdam? Nee, dat is niet het pleintje bij de Joodse school in Buitenveldert of de straat waar de synagoge staat in Oud Zuid.

Nee, de grootste vijand van de Joodse gemeenschap is de beeldvorming over de Moslims in Amsterdam. De grootste vijand voor de Moslimgemeenschap is de beeldvorming over de Joden in Amsterdam.

De tentoonstelling “Het andere verhaal” toont de ware historische realiteit. Moslims en Joden woonden vele eeuwen in vele landen naast elkaar. Marokko, Tunesië, Turkije, Jemen, Albanië, Bosnië, Herzegovina, Wit Rusland, Litouwen zijn allemaal landen waar dat zo was. Vele jaren ging dat goed. Andere jaren was de verhouding op sommige plekken een tijd verstoord. Identiek aan Christelijk Europa. En dan komt de Tweede Wereldoorlog. De Jodenvervolging begint. Er is collaboratie onder de Moslims en er is verzet. Net als in Christelijk Europa. Christenen verraden Joden. Christenen redden Joden. Moslims verraden Joden. Moslims redden ook Joden. Met gevaar voor eigen leven, met gevaar voor het leven van hun gezinnen, met grote ontberingen, vaak onbaatzuchtig. De een doet dat vanuit gewone naastenliefde. De ander doet dat vanuit zijn of haar Islamitische geloofsovertuiging. Net zoals het in de rest van Europa was.